«حاجیآقا» یکی از آثار طنزآمیز و گزندهٔ صادق هدایت است که با نگاهی انتقادی به جامعهٔ ایرانِ دوران رضاشاه میپردازد. هدایت در این داستان، شخصیت حاجیآقا را بهعنوان نمادی از فرصتطلبی، ریاکاری و محافظهکاری اجتماعی تصویر میکند؛ مردی که در هر شرایطی فقط به حفظ منافع شخصی خود فکر میکند. این رمان با زبانی ساده اما نیشدار، تصویری روشن از فضای سیاسی و اجتماعی زمانه ارائه میدهد و نشان میدهد چگونه ترس، جهل و منفعتطلبی میتواند سرنوشت یک جامعه را شکل دهد.
صادق هدایت در ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ در تهران و در خانوادهای مرفه و وابسته به دربار قاجار به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ سنلویی تهران گذراند و سپس برای ادامهٔ تحصیل به اروپا رفت. او مدتی در بلژیک و فرانسه در رشتههای مختلف از جمله مهندسی تحصیل کرد، اما تحصیلاتش را ناتمام گذاشت و به ایران بازگشت.
هدایت از پیشگامان داستاننویسی مدرن ایران بهشمار میرود و با آثاری چون «بوف کور»، «سه قطره خون» و «حاجیآقا» جایگاهی ویژه در ادبیات معاصر پیدا کرد. نگاه انتقادی، دغدغههای فلسفی و حس عمیق تنهایی از ویژگیهای برجستهٔ آثار اوست.
او سرانجام در ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ در پاریس دست به خودکشی زد و در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد.
","author_name":"مجید غفارنیا"}