این داستان کوتاه برخلاف داستانهای کوتاه متداولی که میشناسیم دیگر نقل واقعه نیست تا به تدریج اوج گیرد و پیشرفت کند تا به اوج رسد. پس از آن هم سیر نزولی خود را آغاز کند و گره داستانی را ذره ذره بگشاید تا در پایان داستان حالتی بسامان گیرد .
انچه در این داستان میخوانیم عادت ساده گلدوزی و دلبستگی خانم به گلکاری، فضای سبز خانه و درخت خرمالو وسط حیاط ما گفت و گوهایی عادی با ملوک خانم وزیری، دوست زمان بچگی و عزیز خاتون، عمه خانم است. اتفاقاتی هم که در تمام این سالها در خانه رخ میدهد از دست دادن بچهای است که گلبانو بعد از سالها دوا و درمان در رحم داشت. بازنشستگی شازده، دفن نشانهای شازده، مرگ گلبانو و شازده، حضور مستأجری در خانه و بالاخره سفر زیارتی خانم به مشهد است
گویی قصد نویسنده ان است که بگوید،بدون فراز و نشیب نیز قدرت قلم قوی دارد.