پزشکی که سال ها در بستر فرهنگی دانشگاه و محیط آکادمی مشغول یادگیری پزشکی بوده است، حالا باید به جامعه برگردد و با انواعی از اقشار مردم، با فرهنگهای متفاوت و مخصوص به خودشان، عمیق ترین رابطههای انسانی را برقرار کند. شاید در فضای جامعهی امروز ما، یکی از انکارناپذیرترین چالشهای بین پزشکان و بیماران همین جدایی فرهنگی میان آن هاست.
در ادامه اپیزود قبل، با خدیجه ظریفی درباره رنج فرهنگی پزشکی صحبت کردیم. رنجی که هر روزه و هر لحظه در اتاق پزشکان تکرار می شود و از قضا نه تنها پزشکان، که بیماران را هم رنج میدهد .
در طی اپیزود پنجم که بخش دوم و درواقع پایانی گفت و گو ماست، باز هم با دکتر ظریفی درباره خاطرات متعددی که در طی همه این سالها داشتهاند، صحبت کردیم: از پزشکی تدافعی گرفته تا رابطه پدرسالاری نطام سلامت با کارکنانش و البته چندین و چند موضوع دیگر...
پ.ن: بخشهایی از این اپیزود شامل روایتهایی با محتوای خشونتآمیز است که ممکن است برای برخی از شنوندگان آزاردهنده باشد. لطفاً در صورت حساسیت به چنین موضوعاتی با احتیاط گوش دهید.
","author_name":"Medical Anthropology"}