صلح در روابط چیزی فراتر از گفتوگوهای سطحی است.
گفتگو میتواند آغاز باشد، اما اگر در بستری امن شکل نگیرد، اغلب به سوءتفاهم یا جدل میانجامد.
صلح زمانی روییده میشود که فضایی امن فراهم گردد؛ فضایی که در آن هر کس بتواند بدون ترس از قضاوت یا تنبیه، احساسات و نیازهایش را آشکار کند. این فضا فراتر از یک فرد است؛ یک محیط مشترک است که هم افراد و هم شرایط پیرامون را در بر میگیرد.
در چنین فضایی:
شنیدن جایگزین قضاوت میشود،
همدلی بر دفاعکردن غلبه میکند،
و رابطه به چیزی بیش از “من” و “تو” تبدیل میشود: یک “ما” که نیازمند مراقبت است.
صلح در روابط، یعنی دیدن کل صحنه؛ نه فقط رفتار یک نفر، بلکه شرایط، فشارها و داستانهای نادیدهای که هر کس با خود میآورد. تنها در این نگاه گسترده است که امنیت، اعتماد و نزدیکی دوباره زاده میشود.
","author_name":"Niloufar Doroudgar"}