پدر و مادرم از همان لحظهای که به دنیا آمدم، مرا گوگوش صدا میزدند. در سالهای نخست ازدواجشان، در روزهای شادتر
زندگیشان، با چند دوست ارمنی آشنا شده بودند؛ آدمهایی با نامهایی مثل لیدوش، مینوش و گوگوش. از آهنگ دلنشین این نامهای دو
.هجایی خوششان میآمد و اهمیتی نمیدادند که گوگوش نامی پسرانه است
هجده ماه بعد، وقتی بابا برای گرفتن شناسنامهام اقدام کرد، به او گفتند که نمیتوانند نامی غیرایرانی و غیرمسلمان را ثبت کنند.
بنابراین، نام اول من
. رسما فائقه، به معنای »پیروز«، ثبت شد، اما همه مرا گوگوش صدا میزدند ً
.هیچکس هیچوقت مرا فائقه آتشین یا گوگوش آتشین صدا نکرد؛ فقط گوگوش
","author_name":"soufia"}