آقای «کیان پورتراب» موزیسین، آهنگساز، ترانهسرا، تنظیمکننده و خوانندهی آلترناتیو راک و پاپ، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛
او فعالیت حرفهای خود را از سالهای نوجوانی و با حضور در فضای موسیقی راک مستقل ایران آغاز کرد؛ جایی که بهعنوان یکی از اعضای گروه «کامنت» شناخته شد؛ گروهی که برای بسیاری از مخاطبان نسل جوان، یکی از متفاوتترین و تأثیرگذارترین پروژههای موسیقی آلترناتیو فارسی بود.
اما مسیر هنری کیان، تنها به فعالیت گروهی محدود نماند؛ او به مرور، وارد جهان شخصیتر و مستقلتری شد؛ جهانی که در آن، موسیقی برایش به بستری برای تجربه، کشف و بیان لایههای عمیقتر ذهن و احساس تبدیل شد. جهانی که در آن موسیقی تنها ابزار سرگرمی نیست، بلکه راهی برای بیان بحرانهای درونی، تنهایی، خشم، عشق، فروپاشی و بازسازی انسان معاصر است.
کیان در سالهای فعالیت خود، همواره تلاش کرده موسیقی را از قالبهای کلیشهای رایج فاصله دهد و به سمت ساخت فضایی شخصی، صادقانه و چندلایه حرکت کند؛ فضایی که در آن، صدا، سکوت، نویز، شعر و احساسات خام، همگی بخشی از روایت هستند.
کیان پورتراب در هر دوره از فعالیت هنریاش، بخشی تازه از جهان ذهنی خود را آشکار کرده است؛ از قطعاتی که بر پایهی خشم، اضطراب و بیقراری ساخته شدهاند تا آثاری که به سکوت، تنهایی، پذیرش و مواجههی انسان با خودش نزدیک میشوند.
در نگاه او، موسیقی یک «وضعیت» است؛ وضعیتی که میتواند هم پناهگاه باشد و هم میدان نبرد. او تلاش میکند بهجای ساختن موسیقی صرفاً خوششنیدنی، تجربهای احساسی و زیسته خلق کند؛ تجربهای که شنونده را وارد فضای ذهنی و عاطفی اثر کند.
آلبومها و پروژههای موسیقایی کیان پورتراب، هرکدام نمایندهی بخشی از این مسیر تحول هستند؛ مسیری که از صداهای خشنتر و بیرونی آغاز میشود و به جهانهای شخصیتر، تاریکتر و تأملبرانگیزتر میرسد. او از آن دسته هنرمندانی است که بیش از آنکه به تکرار موفقیتهای گذشته فکر کنند، در تلاشاند هر بار جهان تازهای را تجربه و خلق کنند.
آنچه کیان پورتراب را از بسیاری از موزیسینهای همنسلش متمایز میکند، جسارت او در تغییر، تجربهگرایی و عبور از منطقهی امن است؛ او همواره کوشیده میان موسیقی مستقل جهانی و زیست شخصی ایرانی پلی ایجاد کند؛ پلی میان اضطراب نسل امروز، تنهایی شهری، بحران هویت و میل به خلق.
در گفتوگو با «کوزی کرنر»، کیان پورتراب از مسیر شکلگیری هویت موسیقاییاش میگوید؛ از سالهای تجربه، شکست، آزمونوخطا، تأثیر موسیقی راک و آلترناتیو، تغییر نگاهش به صدا و ساختار، و از اینکه چگونه موسیقی برای او به ابزاری برای فهم جهان و فهم خودش تبدیل شده است.
او دربارهی تفاوت دورههای مختلف کاریاش، تغییر فضای آلبومها، مفهوم «بلوغ هنری»، فشارهای فعالیت مستقل، و مواجههی یک هنرمند با جهان درونیاش صحبت میکند؛ مسیری که در آن، هر آلبوم نه فقط مجموعهای از قطعات، بلکه سندی از یک دورهی زیسته و احساسی است.
نگاه کیان پورتراب به موسیقی، نگاهی شخصی، فلسفی و تجربهمحور است؛ او باور دارد که هنر زمانی واقعی میشود که هنرمند حاضر باشد خودش را بیواسطه و بدون پنهانکاری وارد اثر کند.
این شما و این گفتوگوی جذاب «کیان پورتراب» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.
امیدواریم لذت ببرید و خلاقتر شوید.
از شما دعوت میکنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.