{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/660abe095fd6f90017191554/6a0ebdd8a9d3d2ec148f00ef?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"Corner 82: Omidreza Kazemi | ضبط شده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۴ | امیدرضا کاظمی","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/660abe095fd6f90017191554/1779350051184-be9ae521-0dcb-4fce-81a9-a66cf7e0d505.jpeg?height=200","description":"<p>آقای «امیدرضا کاظمی» مشاور توسعه‌ی کسب‌وکار در صنعت گردشگری و مهمان‌نوازی، پژوهشگر و فعال فرهنگی در حوزه‌ی هتلداری، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛</p><p><br></p><p>او از چهره‌های شناخته‌شده‌ی صنعت میزبانی ایران است؛ از نخستین دانش‌آموختگان هنرستان هتلداری ایران که پس از تجربه‌ی کار در هتل‌های بزرگ تهران، مسیر خود را از مدیریت اجرایی به تفکر و بازتعریف فلسفه‌ی «میزبانی ایرانی» گسترش داد.&nbsp;</p><p><br></p><p>نگاه او به میزبانی صرفاً یک شغل یا مهارت خدماتی نیست، بلکه گفت‌وگویی فرهنگی میان آداب<em> </em>و<em> </em>اصول است، جایی که «آداب»، ریشه در ادب و فرهنگ دارد و از دل رابطه‌ی زنده‌ی میزبان و مهمان زاده می‌شود، و «اصول»، ساختاری است که با گذر زمان باید دوباره بازخوانی و بازتعریف شود.</p><p><br></p><p>امیدرضا در دوران کاری‌اش در پروژه‌هایی چون <strong>هتل تاریخی سرای عامری‌ها</strong> در کاشان، <strong>هتل آتنا تهران</strong>، <strong>هتل بوتیک سوريجان</strong>، و در همکاری با مجموعه‌هایی همچون <strong>گروه سورینت</strong> و <strong>شرکت عظام</strong>، نقش کلیدی در شکل‌گیری جریان تازه‌ای از بازآفرینی بناهای تاریخی و تجربه‌ی سفر ایرانی ایفا کرده است؛ جریانی که بعدها در سراسر ایران ادامه پیدا کرد و به شکل‌گیری بوتیک‌هتل‌ها و اقامتگاه‌های بومی انجامید.</p><p><br></p><p>اما آن‌چه امیدرضا را از دیگر فعالان صنعت هتلداری متمایز می‌کند، زاویه‌ی<em> </em>نگاه<em> </em>انسانی<em> </em>و<em> </em>فرهنگی اوست؛ او باور دارد که میزبانی، بیش از هر چیز یک فرآیند پرورش است.</p><p><br></p><p>همان‌طور که خودش می‌گوید: «آداب، پروروندنی است، دیکته‌شدنی نیست. ادب را باید در زمان کاشت، در تعامل آموخت و در معاشرت تجربه کرد.»</p><p><br></p><p>او می‌کوشد نشان دهد که مهمان‌نوازی در ایران نه وارداتی از غرب، بلکه بخشی از ژن فرهنگی و تاریخی ماست؛ مفهومی که در معماری خانه‌ها، در شاه‌نشین‌ها و حیاط‌های بیرونی، در فرهنگ هم‌سفره‌گی و هم‌نشینی و در قهوه‌خانه‌های بوشهر و حیاط‌های کویری کاشان ریشه دارد. در نگاه او، «خانه ایرانی» نه فقط مکانی برای اقامت، که تجلی روح ارتباط، ادب و گفت‌وگوست.</p><p><br></p><p>در گفت‌وگو با «کوزی کرنر»، امیدرضا کاظمی از تاریخ نانوشته‌ی صنعت گردشگری در ایران سخن می‌گوید؛ از جریان‌هایی که از دهه‌ی چهل آغاز شد، در دهه‌ی شصت زیر خاکستر ماند، و در دهه‌ی نود دوباره گل داد. او از نسل مدیرانی است که می‌کوشند استاندارد<em> </em>جهانی را در چارچوب آداب<em> </em>ایرانی بازتعریف کنند و در این مسیر، میان «اصول جهانی» و «روح بومی» پلی زنده بسازند.</p><p><br></p><p>در کارنامه‌ی او، علاوه بر مدیریت و مشاوره، نقش‌های آموزشی و پژوهشی پررنگی دیده می‌شود؛ از تدریس در حوزه‌ی مدیریت رستوران و بوتیک‌هتل گرفته تا راه‌اندازی پلتفرم <strong>میزبین </strong>که ترکیبی از فناوری و تجربه‌ی انسانی را وارد صنعت میزبانی کرده است.</p><p><br></p><p>نگاه امیدرضا کاظمی به میزبانی، نگاهی شاعرانه و فلسفی است؛ او معتقد است میزبانی، آیینه‌ای از فرهنگ ماست؛ جایی که شأن میزبان نه در خدمت، بلکه در هم‌نشینی معنا می‌یابد.</p><p><br></p><p>این شما و این گفت‌وگوی جذاب «امیدرضا کاظمی» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.</p><p><br></p><p>امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.</p><p><br></p><p>از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.</p><p><br></p>","author_name":"Hossein Nasiri"}