آیا هنر و ادبیات باید ذاتاً دارای کنش اجتماعی و سیاسی باشند؟ کنشگری هنرمند بهتر است در خودِ اثر هنری نمود یابد یا در زیست اجتماعی و فضای عمومی؟ سانسور و مناسبات بازار چگونه بر استقلال هنرمند و امکان اعتراض در هنر اثر میگذارند؟
جهانشاد: بحث سانسور صرفاً به «داشتن یا نداشتن مجوز» محدود نیست، بلکه به جایگاه و مسئولیت هنرمند در نسبت با ساختارهای رسمی و غیررسمی بازمیگردد. فعالیتی که ظاهراً غیررسمی است، اما در بستر نهادها و فضاهای قدرتمند اقتصادی و امنیتی عرضه میشود، عملاً بیرون از سیستم نیست. در جنبش ۱۴۰۱، هنر از چارچوب آثار رسمی بیرون آمد و در خودِ زندگی روزمره و تصاویر ساده اما تأثیرگذار نمود پیدا کرد؛ تصاویری مثل دانشآموزانی که پشت به تخته ایستادهاند از هر اثر هنریای رساتر و مؤثرتر بود.
فولادینسب: سینما سلبریتی میسازد، اما ادبیات فاقد قدرت، ثروت و شهرت است؛ ادبیات هنوز فقط وقتی در پیشخوان کتابفروشیها میآید، میتواند بهدست مخاطب برسد. سانسور مطلق نیست و اگر اثری چنان دستخوش حذف شود که از هویت نویسنده تهی گردد، انتشارش عملا بیمعنا میشود و نویسنده تن به آن نمیدهد. کلمه وقتی جاری شد، هیچ نظام سانسوری جلویش را نمیگیرد. مسئله یافتن مسیر مؤثر برای حضور در سپهر عمومی است؛ مسیری که در برخی هنرها دشوارتر است. تا زمانی که این مسیرها تثبیت نشدهاند، باید از نویسندگان جوان برای ورود به جامعه ادبی حمایت کرد، وگرنه گسست فرهنگی شکل خواهد گرفت.
حمایت ارزی از آزاد (patreon):
https://www.patreon.com/azad579
حمایت ریالی از آزاد (امکان حمایت ماهانه یا یکباره):
تاریخ ضبط این گفتگو: یک دی ۱۴۰۴
در صورت نیاز، از آدرسهای زیر هم میتوانید جهت حمایت از ما استفاده کنید. حتما بعد از هر نقل و انتقال از طریق ایمیل «آزاد» با ما در ارتباط باشید.
USDT (trc20):
TMJ4T1LPBQY6vF8uAXVifm5tRpJbqk7TQc
USDT (erc20):
0xc1DB525EAd3D8A00b1693AEcc7D7d59243376d0c
BTC:
bc1qngd0qxzxjnzfh5n5eav66rds5557z0wgl4g4qa
ETH (erc20):
0xc1DB525EAd3D8A00b1693AEcc7D7d59243376d0c
پوریا جهانشاد (زادهٔ ۱۳۵۳ در تهران) پژوهشگر، مستندساز، مدرس و منتقد سینما و هنر معاصر ایرانی است. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی عمران در دانشگاه پلیتکنیک تهران به پایان رساند و سپس در حوزههای سینمایی از جمله فیلمنامهنویسی و کارگردانی در مؤسسات معتبر ایران آموزش دید. جهانشاد از دههٔ ۱۳۸۰ بهطور فعال در عرصهٔ سینمای مستند و فیلم تجربهگرا حضور داشته و همزمان در دانشگاهها و مؤسسات هنری به تدریس مباحثی همچون انسانشناسی تصویری، تحلیل فیلم، روایتشناسی و نظریههای سینمای مستند مشغول بودهاست.
او فیلمهای متعددی را بهعنوان تهیهکننده و کارگردان ساخته که از آن جمله میتوان به «رازهای ماهی قرمز کوچک»، «یک شام کامل»، «به من نگاه کن»، «ماه ناکامل»، «دوگانگی ناممکن» و «تصویر زنی در کنارم» اشاره کرد که در جشنوارههای بینالمللی مختلفی در اروپا و آسیا به نمایش درآمدهاند.
علاوه بر فعالیتهای سینمایی، پوریا جهانشاد در زمینهٔ نقد و پژوهش نیز فعال است و مقالات فراوانی دربارهٔ سینمای مستند، هنر و جامعه منتشر کردهاست. او مدیر گروه «رخداد تازه مستند» است، گروهی تخصصی که به بازخوانی انتقادی سازوکارهای مستندسازی و برگزاری نشستهای پژوهشی در موضوعاتی مانند شهر، جنسیت، زیست شهری، سیاستورزی خلاق و جنبشهای اجتماعی میپردازد. جهانشاد همچنین در کتابها و فصلنامههای هنری و سینمایی مشارکت داشته و بهعنوان سخنران در سمپوزیومها، همایشها و برنامههای مختلف هنری و علمی حضور یافتهاست.
کاوه فولادینسب (زادهٔ ۱۳۵۹ در تهران) نویسنده، مترجم، روزنامهنگار ادبی و مدرس داستاننویسی ایرانی است. او کارشناسی ارشد معماری را در سال ۱۳۸۴ از دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز دریافت کرد و پس از آن علاوه بر فعالیتهای ادبی، در حوزهٔ معماری نیز بهطور حرفهای کار و تدریس کردهاست. فولادینسب از سال ۱۳۹۲ در رشتهٔ برنامهریزی شهری و منطقهای در دانشگاه فنی برلین به پژوهش پرداخته و بهعنوان پژوهشگر آزاد در همان دانشگاه و عضو مرکز پژوهشهای فنی و اجتماعی (ZTG) مشغول فعالیت است.
او از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ نوشتن داستان را آغاز کرد و در سال ۱۳۸۹ اولین اثر داستانی خود را منتشر کرد. فولادینسب تاکنون مجموعههایی از داستان کوتاه و رمانهایی چون «هشت و چهلوچهار» و «برلینیها» منتشر کردهاست و در کنار آن آثار متعددی در زمینهٔ ترجمهٔ ادبی و نقد منتشر نمودهاست. همچنین او در مطبوعات ادبی ستونهای نقد و یادداشت داشته و در زمینهٔ آموزش داستاننویسی کلاسها و کارگاههایی برگزار میکند.
#سینما #کاوه_فولادی_نسب #پوریاجهانشاد #هنر
","author_name":"Azad | آزاد"}