{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/65a3ff7c9ba8e30016f49496/65a3ff83f53b900017d1d114?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"همه هستی من آیه ی تاریکی است","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/65a3ff7c9ba8e30016f49496/65a3ff83f53b900017d1d114.jpg?height=200","description":"<p>همه هستی من آیه تاریکیست</p><p>که ترا در خود تکرار کنان</p><p>به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد</p><p>من در این</p><p>آیه ترا آه کشیدم آه</p><p>من در این آیه ترا</p><p>به درخت و آب و آتش پیوند زدم</p><p>زندگی شاید</p><p>یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد</p><p>زندگی شاید</p><p>ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد</p><p>زندگی شاید طفلی است که از مدرسه بر میگردد</p><p>زندگی شاید افروختن</p><p>سیگاری باشد در فاصله رخوتناک دو هم آغوشی</p><p>یا عبور گیج رهگذری باشد</p><p>که کلاه از سر بر میدارد</p><p>و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید صبح بخیر</p><p>زندگی شاید آن لحظه مسدودیست</p><p>که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد</p><p>و در این حسی است</p><p>که من آن را با</p><p>ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت</p><p>در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست</p><p>دل من</p><p>که به اندازه یک عشقست</p><p>به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد</p><p>به زوال زیبای گلها در گلدان</p><p>به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای</p><p>و به آواز قناری ها</p><p>که به اندازه یک</p><p>پنجره می خوانند</p><p>آه ...</p><p>سهم من اینست</p><p>سهم من اینست</p><p>سهم من</p><p>آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد</p><p>سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست</p><p>و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن</p><p>سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست</p><p>و در اندوه صدایی جان دادن که به من</p><p>می گوید</p><p>دستهایت را دوست میدارم</p><p>دستهایم را در باغچه می کارم</p><p>سبز خواهم شد می دانم می دانم می دانم</p><p>و پرستو ها در گودی انگشتان جوهریم</p><p>تخم خواهند گذاشت</p><p>گوشواری به دو گوشم می آویزم</p><p>از دو گیلاس سرخ همزاد</p><p>و به ناخن هایم برگ گل کوکب می چسبانم</p><p>کوچه ای هست که قلب من آن را</p><p>از محله های کودکیم دزدیده ست</p><p>سفر حجمی در خط زمان</p><p>و به حجمی خط خشک زمان</p><p>را آبستن کردن</p><p>حجمی از تصویری آگاه</p><p>که ز مهمانی یک آینه بر میگردد</p><p>و بدینسانست</p><p>که کسی می میرد</p><p>و کسی می ماند</p><p>هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد</p><p>من</p><p>پری کوچک غمگینی را</p><p>می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد</p><p>و دلش را در یک</p><p>نی لبک چوبین</p><p>می نوازد آرام آرام</p><p>پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد</p><p>و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد”</p><p><br></p>","author_name":"Pourya"}