{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/65a3e3344d365a0016fa46ec/6aa52a907d9d1b167862d352?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"ادامه ی سماع سوختن","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/65a3e3344d365a0016fa46ec/1789209094879-b572ca6c-6c0d-404a-83cf-d46a7df586b3.jpeg?height=200","description":"<p>كوه هم آتش گداخته بود</p><p>بر فراز و فرود تاخته بود</p><p>آتشی بود آسمان آهنگ</p><p>دم سرد كه كرد او را سنگ ؟</p><p>ثقل و سردی سرشت خارا نیست</p><p>نور در جسم خویش زندانی ست</p><p>سنگ ازین سرگذشت دل تنگ است</p><p>فكر پرواز در دل سنگ است</p><p>مگرش كوره در گذار آرد</p><p>آن روان روانه باز آرد</p><p>سنگ بر سنگ چون بسایی تنگ</p><p>به جهد آتش از میان دو سنگ</p><p>برق چشمی است در شب دیدار</p><p>خنده ای جسته از لبان دو یار</p><p>خنده نور است كز رخ شاداب</p><p>می تراود چو ماهتاب از آب</p><p>نور خود چیست ؟ خنده ی هستی</p><p>خنده ای از نشاط سرمستی</p><p>هستی از ذوق خویش سرمست است</p><p>رقص مستانه اش ازین دست است</p><p>نور در هفت پرده پیچیده ست</p><p>تا درین آبگینه گردیده ست</p><p>رنگ پیراهن است سرخ و سپید</p><p>جان نور برهنه نتوان دید</p><p>بر درختی نشسته ساری چند</p><p>چند سار است بر درخت بلند ؟</p><p>زان سیاهی كه مختصر گیرند</p><p>آٍمان پر شود چو پر گیرند</p><p>ذره انباشتی و تن كردی</p><p>خویشتن را جدا ز من كردی</p><p>تن كه بر تن همیشه مشتاق است</p><p>جفت جویی ز جفت خود طاق است</p><p>رود بودی روان به سیر و سفر</p><p>از چه دریا شدی درنگ آور ؟</p><p>ذره انباشی چو توده ی دود</p><p>ورنه هر ذره آفتابی بود</p><p>تخته بند تنی ، چه جای شكیب ؟</p><p>بدر آی از سراچه ی تركیب</p><p>مشرق و مغرب است هر گوشت</p><p>آسمان و زمین در آغوشت</p><p>گل سوری كه خون جوشیده ست</p><p>شیرهی آفتاب نوشیده ست</p><p>آن كه از گل و گلاب می گیرد</p><p>شیره ی آفتاب می گیرد</p><p>جان خورشید بسته در شیشه ست</p><p>شیشه از نازكی در اندیشه ست</p><p>پری جان اوست بوی گلاب</p><p>می پرد از گلابدان به شتاب</p><p>لاله ها پیك باغ خورشیدند</p><p>كه نصیبی به خاك بخشیدند</p><p>چون پیامی كه بود ، آوردند</p><p>هم به خورشید باز می گردند</p><p>برگ ، چندان كه نور می گیرد</p><p>باز پس می دهد چو می میرد</p><p>وامدار است شاخ آتش جو</p><p>وام خورشید می گزارد او</p><p>شاخه در كار خرقه دوختن است</p><p>در خیالش سماع سوختن است</p><p>دل دل دانه بزم یاران است</p><p>چون شب قدر نور باران است</p><p>عطر و رنگ و نگار گرد همند</p><p>تا سپیده دمان ز گل بدمند</p><p>چهره پرداز گل ز رنگ و نگار</p><p>نقش خورشید می برد در كار</p><p>گل جواب سلام خورشیدست</p>","author_name":"Mojdeh"}