{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/63760ba9d8f20a00114f5b84/67c486d022548f8888e04bbf?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"การให้อภัยที่ปราศจากโทษ [6810-1u]","description":"<p><strong>Q1: ให้อภัยแต่ได้รับผลร้าย</strong></p><p>A: การมีเมตตา ต้องไม่มีประมาณ ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีเวร</p><ul><li>แต่การมีเมตตาต้องมีอุเบกขาประกอบด้วย กล่าวคือ ต้องรู้จักที่จะหยุด (วาง) ด้วยอำนาจของอุเบกขา ไม่เปิดช่องให้คนไม่ดีทำไม่ดีกับเราอีก เราก็จะไม่ได้รับโทษจากการที่มีเมตตา&nbsp;&nbsp;</li><li>ดังนั้น ต้องปรับเมตตาให้เหมาะสมกับอุเบกขา</li><li>อุปมาเรื่องเมตตาเสือตกบ่อ แต่ผู้ช่วยเหลือกลับถูกไล่จับเป็นอาหาร จนตกลงไปในบ่อเสียเอง เป็นการได้รับโทษจากการมีเมตตา&nbsp;&nbsp;</li><li>บัณฑิต จะมองจิตของผู้ทำความดี มีเมตตา เป็นจิตที่มีกุศลธรรม ควรยกย่องผู้ที่มีจิตแบบนี้ ไม่ว่าการมีชีวิตอยู่ของผู้นั้นจะสั้นหรือยาวก็ตาม&nbsp;</li></ul><p><br></p><p><strong>Q2: หาความสุขในชีวิตนี้ให้เต็มที่&nbsp;</strong></p><p>A: กามสุข = ความสุขที่เกิดจากตา หู จมูก ลิ้น กาย ทำได้ตราบใดที่ไม่ผิดศีล</p><ul><li>แต่ความสุขที่เหนือกว่ากามสุข มีอยู่ คือ ความสุขที่เกิดจากความสงบ การมีปัญญา มีสมาธิ</li><li>ให้หาความสุขที่ละเอียดประณีตยิ่งขึ้นจากภายนอกเข้ามาสู่ในภายใน</li></ul><p><br></p><p><strong>Q3: ทำบุญด้วยความไม่เต็มใจ</strong></p><p>A: การทำบุญทำทานยังไงก็ได้บุญ เพราะเกิดจากการกระทำทางกาย แต่จะได้บุญมากหรือน้อย เศร้าหมองหรือไม่ อยู่ที่ว่ากำหนดจิตไว้อย่างไร ไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงินมากหรือน้อย ดังนั้นผู้ให้ต้องตั้งจิตไว้ให้ดี กาย วาจา ใจ ต้องสอดคล้องไปด้วยกัน&nbsp;</p><p><br></p><p><strong>Q4: ทำบุญหวังผล</strong></p><p>A: ทำบุญต้องหวังผล&nbsp;</p><ul><li>ถ้าผลที่หวังเป็นเรื่องกาม = บุญก็จะไม่บริสุทธิ์ ได้บุญน้อย&nbsp;</li><li>ถ้าผลที่หวังคือความดี ให้จิตสูงขึ้น กำจัดความตระหนี่ = ได้บุญมาก</li><li>การอ้อนวอนขอร้อง = หวังเอาผลโดยไม่สร้างเหตุ ไม่ใช่คำสอนของพระพุทธเจ้า เป็นเรื่องของคนมีทุกข์ต้องการที่พึ่ง</li><li>การตั้งจิตอธิษฐาน ไม่ใช่การอ้อนวอนขอร้อง แต่เป็นการตั้งจิตเพื่อสร้างเหตุและปัจจัยให้เกิดความสำเร็จ&nbsp;</li></ul><p><br></p><p><strong>Q5: ที่สุดของการให้ทาน</strong></p><p>A: การให้ทานมีหลายขั้น</p><ol><li>ให้ทานด้วยความอยาก ได้บุญนิดหน่อย</li><li>ให้ทานด้วยคิดว่าเป็นเรื่องที่ดี</li><li>ให้ทานด้วยว่าเป็นประเพณี โดยปรารภถึงบรรพบุรุษ</li><li>ให้ทานด้วยว่าภิกษุ ไม่อาจทำอาหารเองได้&nbsp;</li><li>ให้ทานด้วยว่าผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบให้ทาน</li><li>ให้ทานด้วยจิตเลื่อมใส</li><li>ให้ทานเป็นเครื่องปรุงแต่งจิต = ทานนั้นทำให้เกิดสมถะวิปัสสนา คือ เกิดปีติ เกิดปัญญาจากการสละออก</li></ol><p><br></p><p><strong>Q6: การเพิ่มกำลังของอินทรีย์ 5</strong></p><p>A: อินทรีย์ 5 = ความเป็นใหญ่ของจิตใจที่จะบรรลุธรรม ได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา&nbsp;</p><p>เมื่อทำสิ่งใด สิ่งนั้นจะมีพลัง ดังนั้น ให้ฝึกเจริญอินทรีย์ 5 แต่ละข้อให้มาก ก็จะมีกำลังมากขึ้น&nbsp;</p><p><br></p><p><strong>Q7: ฟังบทสวดมนต์แล้วหลับ</strong></p><p>A: แต่ละคนมีอินทรีย์แก่กล้าไม่เท่ากัน บางคนฟังเทศน์ ฟังบทสวดมนต์ แล้วไม่หลับ เพราะมีกำลังจิตไม่เหมือนกัน&nbsp;</p>","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}