บทสวด สาราณียะธัมมะสูตตัง เป็นบทที่กล่าวถึงธรรมอันเป็นไปเพื่อความระลึกถึงกันและกัน คือธรรมแห่งการสร้างความสามัคคี เป็นบทสวดที่มาจากพระสูตรที่พระภิกษุจะมักสวดกันในวันเข้าพรรษา บทสวดนี้พระพุทธเจ้าได้ตรัสกับภิกษุไว้ที่เมืองสาวัตถี ณ วัดเชตวัน โดยกล่าวถึงธรรม 6 ประการ ที่เมื่อนำไปปฏิบัติแล้วจะเป็นธรรมเครื่องก่อให้เกิดอานิสงส์ 7 ประการ คือ
1.สาราณียา (ระลึกถึงกัน)
2.ปิยะกะระณา (เป็นเครื่องกระทำให้เป็นที่รักกัน)
3.คะรุกะระณา (เป็นที่เคารพซึ่งกันและกัน)
4.สังคะหายะ (เป็นไปเพื่อ ความสงเคราะห์ เอื้อเฟื้อ เกื้อกูล)
5.อะวิวาทายะ (ไม่วิวาทกัน)
6.สามัคคิยา (เกิดความพร้อมเพรียงกัน)
7.เอกีภาวายะ(ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน)
โดยองค์ประกอบของสาราณียธรรม 6 ประการที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสถึงคือ
1.เมตตาทางกายทั้งต่อหน้าและลับหลัง
2.เมตตาทางวาจาทั้งต่อหน้าและลับหลัง
3.เมตตาทางใจทั้งต่อหน้าและลับหลัง
4.การแบ่งปันลาภที่ได้มาโดยธรรม
5.มีศีลเสมอกัน ศีลไม่ทะลุไม่ด่างพร้อย
6.มีทิฏฐิอันประเสริฐ คือรู้เจาะจงในอริยสัจ 4
","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}