{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/63760a658c890a00102a0b39/686d2ebf37e3cb9d349f74c2?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"ตัณหาเพื่อนสอง [6828-3d]","description":"<p>ในโลกปัจจุบันนี้มีเรื่องขัดแย้งวุ่นวายเกิดขึ้นหลายเรื่องราว สาเหตุของเรื่องราวขัดแย้งมักเริ่มจากจุดเล็กๆคือการทะเลาะกันเหตุเพราะมีเรื่องราวที่เกิดจากการหวงกั้น&nbsp;การมีเรื่องราวที่เกิดจากการหวงกั้นขึ้นนั้นมีเหตุเริ่มมาจาก “<strong>ตัณหา” </strong>&nbsp;คือ เมื่อมี<strong>ตัณหา</strong>จะทำให้เกิด<strong>การแสวงหา</strong> ทำให้มี<strong>การได้</strong> เมื่อได้มาทำให้มี<strong>การปลงใจรัก</strong>&nbsp;แล้วก่อให้เกิดความกำหนัดด้วยอำนาจ<strong>ความพอใจ</strong> ทำให้มีความ<strong>สยบมัวเมา</strong>อย่าง<strong>จับอกจับใจ</strong> จึงทำให้มี<strong>ความตระหนี่ </strong>จึงทำให้มี<strong>การหวงกั้น </strong>แล้วจึงทำให้มี<strong>เรื่องราวจากการหวงกั้น</strong>นั้น&nbsp;ความขัดแย้งวุ่นวายต่าง ๆ ดังพุทธพจน์กล่าวไว้ดังนี้</p><p><br></p><ul><li>เพราะมีเวทนา จึงมีตัณหา เพราะมีตัณหา จึงมีการแสวงหา&nbsp;(ปริเยสนา) เพราะมีการแสวงหาจึงมีการได้ (ลาโภ)</li><li>เพราะมีการได้ จึงมีความปลงใจรัก (วินิจฺฉโย) เพราะมีความปลงใจรัก จึงมีความกำหนัดด้วยความพอใจ (ฉนฺทราโค)</li><li>เพราะมีความกำหนัดด้วยความพอใจ จึงมีความสยบมัวเมา (อชฺโฌสานํ) เพราะมีความสยบมัวเมา จึงมีความจับอกจับใจ (ปริคฺคโห) เพราะมีความจับอกจับใจ จึงมีความตระหนี่ (มจฺฉริยํ) เพราะมีความตระหนี่ จึงมีการหวงกั้น (อารกฺโข)</li><li>เพราะมีการหวงกั้น จึงมีเรื่องราวอันเกิดจากการหวงกั้น (อารกฺขาธิกรณํ) กล่าวคือ การใช้อาวุธไม่มีคม การใช้อาวุธมีคม การทะเลาะ การแก่งแย่ง การวิวาท การกล่าวคำหยาบว่า&nbsp;“มึง ! มึง !”&nbsp;การพูดคำส่อเสียด และการพูดเท็จทั้งหลาย ธรรมอันเป็นบาปอกุศลเป็นอเนก ย่อมเกิดขึ้นพร้อมด้วยอาการอย่างนี้</li></ul><p><br></p><p>นี่คือทางสายที่ไม่ดีคือทางที่จะทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นในคือทางแห่งมิจฉามรรค แต่ในเส้นทางนี้ยังมีทางออกไปสู่ทางที่ดีได้ เช่น ช่องของความพอใจ คือเมื่อเกิดฉันทะ ก็อย่าให้มีราคะ คือต้องฉลาดในการวินิจฉัยให้ถูกว่าความสุขเกิดขึ้นเป็นความสุขแบบใด ความสุขมี 2 แบบ คือ </p><p>1) ความสุขที่ไม่ควรเสพคือความสุขที่เกิดกาม ความสุขที่เกิดจากทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย เพราะมีโทษมากมีคุณน้อย&nbsp;</p><p>2) ความสุขที่ควรเสพ&nbsp;คือความสุขที่เกิดจากภายใน เป็นความสุขที่เกิดจากฌานสมาธิทั้ง 4 เป็นความสงบให้เกิดความรู้ยิ่งรู้พร้อม หรือทางออกจากช่องทางการแสวงหาคือการแสวงหาที่ประเสริฐและการแสวงหาที่ไม่ประเสริฐ ผู้ที่แสวงหาหนทางที่ประเสริฐคือทางแห่งมรรค 8 ก็จะเป็นผู้ค้นพบหนทางแห่งการพ้นทุกข์ได้</p>","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}