{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/637609d5c54c93001104ab43/6a87690c041118f249f9adba?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"อาหุเนยยบุคคล [6934-6t]","description":"<p><br></p><p>หมวดธรรม 10 ประการใน <strong>นาถกรณวรรค</strong> หมวดว่าด้วยนาถกรณธรรม (ธรรมเครื่องกระทำที่พึ่ง)</p><p><br></p><p><strong>ข้อที่ 16 อาหุเนยยสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย</strong> พระพุทธเจ้าทรงจำแนกบุคคลผู้เป็น <strong>“อาหุเนยยบุคคล”</strong> (ผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย) จำนวน 10 จำพวก ซึ่งถือเป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า</p><p><br></p><p><strong>อาหุเนยยบุคคล 10 จำพวก</strong></p><ul><li><strong>พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า</strong> (ผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เองและทรงเป็นครูของโลก)</li><li><strong>พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า</strong> (ผู้ตรัสรู้เฉพาะตนแต่ไม่ได้ประกาศศาสนา)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นอุภโตภาควิมุต</strong> (พระอรหันต์ผู้หลุดพ้นจากกิเลสทั้งสองส่วน คือทั้งรูปสมาบัติและปัญญา)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นปัญญาวิมุต</strong> (พระอรหันต์ผู้หลุดพ้นด้วยปัญญาล้วน)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นกายสักขี</strong> (ผู้ได้สัมผัสวิโมกข์ด้วยนามกายและกิเลสบางส่วนสิ้นไป)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นทิฏฐิปัตตะ</strong> (ผู้บรรลุสัมมาทิฐิ / ผู้เห็นแจ้งและบรรลุธรรมด้วยปัญญา)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นสัทธาวิมุต</strong> (ผู้หลุดพ้นด้วยศรัทธา / ผู้มีสัทธินทรีย์แก่กล้าในการปฏิบัติ)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นธัมมานุสารี</strong> (ผู้กำลังปฏิบัติเพื่อบรรลุโสดาปัตติผลมีปัญญาแก่กล้าเป็นตัวนำ)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นสัทธานุสารี</strong> (ผู้กำลังปฏิบัติเพื่อบรรลุโสดาปัตติผล มีศรัทธาแก่กล้าเป็นตัวนำ)</li><li><strong>ท่านผู้เป็นโคตรภู</strong> (ผู้ปฏิบัติกำลังจะเข้าสู่ขั้นอริยบุคคลชั้นโสดาปัตติมรรค)</li></ul><p>&nbsp;</p><p><strong>ข้อที่ 17-18 ปฐม-ทุติยนาถสูตร ว่าด้วยนาถกรณธรรม สูตรที่ ๑-๒</strong> ทรงแสดง <strong>“นาถกรณธรรม”</strong> (ธรรมเครื่องกระทำที่พึ่ง) 10 ประการ ซึ่งเป็นคุณธรรมเครื่องสร้างที่พึ่งให้แก่ตนเอง เพื่อความไม่ประมาทและพ้นจากความทุกข์</p><p><br></p><p><strong>นาถกรณธรรม 10 ประการ</strong></p><ul><li>&nbsp;<strong>มีศีล</strong>: สำรวมในพระปาติโมกข์และมารยาท</li><li><strong>เป็นพหูสูต</strong>: ได้ยินได้ฟังมาก ทรงจำและเข้าใจธรรม</li><li><strong>มีกัลยาณมิตร</strong>: มีเพื่อน มีมิตร และสหายที่ดี</li><li><strong>เป็นผู้ว่าง่าย</strong>: อดทนและรับฟังคำสอนด้วยความเคารพ</li><li><strong>ขยันในการงาน</strong>: ฉลาด ไม่เกียจคร้านในกิจวัตร</li><li><strong>ยินดีในธรรม</strong>: รักในคำสอนและการสนทนาธรรม</li><li><strong>ปรารภความเพียร</strong>: มีความเพียรละอกุศลและทำกุศล</li><li><strong>สันโดษ</strong>: ยินดีด้วยปัจจัย 4 ตามมีตามได้</li><li><strong>มีสติ</strong>: ระลึกได้ มีสติมั่นคง ไม่หลงลืมตัว</li><li><strong>มีปัญญา</strong>: เห็นการเกิดและการดับ ทะลุปรุโปร่ง</li></ul><p><em>*พระสูตรที่ ๒ แตกต่างกันที่รายละเอียดของสถานที่และบริบทในการแสดง</em></p><p><br></p><p><strong>ข้อที่ 19 - 20 ปฐม-อริยวาสสูตร ว่าด้วยธรรมเป็นเครื่องอยู่แห่งพระอริยะ สูตรที่ ๑-๒</strong> ทรงแสดง “<strong>อริยวาส” </strong>(ธรรมเป็นเครื่องอยู่แห่งพระอริยะ) 10 ประการ</p><p><br></p><p><strong>อริยวาส 10 ประการ</strong></p><ul><li><strong>ละองค์ 5</strong>: ละนิวรณ์ 5 ได้เด็ดขาด</li><li><strong>ประกอบด้วยองค์ 6</strong>: สำรวมอายตนะ 6 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ)</li><li><strong>รักษาแต่อย่างเดียว</strong>: มีสติคุ้มครองรักษาจิต</li><li><strong>มีธรรมเป็นที่พักพิง 4 ประการ</strong>: มีที่พึ่งทางใจอันมั่นคง</li><li><strong>มีปัจเจกสัจจะบรรเทาได้แล้ว</strong>: บรรเทาความยึดถือความเห็นส่วนตน</li><li><strong>มีการแสวงหาอันสละเสียแล้วด้วยดี</strong>: ละการแสวงหาทางโลกที่ผิด</li><li><strong>มีความดำริไม่ขุ่นมัว</strong>: ความคิดปราศจากกิเลส</li><li><strong>มีกายสังขารอันสงบระงับแล้ว</strong>: กายและใจสงบระงับ</li><li><strong>มีจิตหลุดพ้นแล้วด้วยดี</strong>: จิตพ้นจากอาสวกิเลส</li><li><strong>มีปัญญาอันหลุดพ้นแล้วด้วยดี</strong>: มีปัญญาญาณรู้แจ้งสมบูรณ์</li></ul><p><em>*พระสูตรที่ ๒ แตกต่างกันที่รายละเอียดของสถานที่และบริบทในการแสดง</em></p>","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}