{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/637609d5c54c93001104ab43/6585955dc10b310016385028?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"สังโยชน์ - กิเลสเครื่องผูกสัตว์ไว้ในภพ [6651-6t]","description":"<p><strong>ข้อที่ #7_อุคคสูตร</strong> เป็นเรื่องราวของอุคคมหาอำมาตย์ที่ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงความเป็นผู้มีทรัพย์มากของมิคารเศรษฐีผู้เป็นหลานของโรหณเศรษฐี พระผู้มีพระภาคจึงทรงได้แสดงถึงทรัพย์เหล่านั้นว่า เป็นของสาธารณะทั่วไป แล้วได้ทรงแสดงถึง <strong>“อริยทรัพย์ 7 ประการ” </strong>ได้แก่ ทรัพย์คือ ศรัทธา, ศีล, หิริ, โอตตัปปะ,  สุตะ, จาคะ และปัญญา ที่ไม่ใช่ของสาธารณะกับบุคคลอื่น ยิ่งใช้ยิ่งเพิ่ม และนำติดตัวข้ามภพชาติไปด้วยได้</p><p><strong>*อริยทรัพย์นี้เมื่อเจริญให้มากก็ย่อมก่อให้เกิดประโยชน์อันมากด้วยเช่นกัน นั่นหมายถึงการละสังโยชน์ตัดภพชาติได้</strong></p><p> </p><p><strong>ข้อที่ 8-9-10 ว่าด้วยเรื่องสังโยชน์กิเลสเครื่องผูกใจสัตว์ไว้ในภพ</strong> ได้แก่ สังโยชน์คือ </p><ol><li>ความยินดีเพลินในสุข -รักสุข (กามราคะ)</li><li>ความยินร้ายในทุกข์ -ความหงุดหงิดด้วยอำนาจโทสะ (ปฏิฆะ)</li><li>ความเห็นผิด -ยึดมั่นในความเห็น (ทิฏฐิ)</li><li>ความลังเลสงสัยในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ (วิจิกิจฉา)</li><li>ความถือตัว -เป็นสังโยชน์เบื้องสูง อาศัยความละเอียดในศีล สมาธิ และปัญญาในการละ (มานะ)</li><li>ความติดใจในภพ -กำหนัดยินดีในภพให้มีอยู่คงอยู่ ยินดีในการเกิด (ภวราคะ) / ความอิจฉา</li><li>ความไม่รู้แจ้ง - ความไม่รู้ในอริยสัจ 4, ปฏิจจสมุปบาท, อดีต, อนาคต, ปัจจุบัน (อวิชชา 8) / ความตระหนี่</li></ol><p><strong><em>*การมาปฏิบัติธรรม ก็เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดนั่นคือ การละสังโยชน์</em></strong></p><p> </p><p>พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ธนวรรค</p>","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}