{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/63760970dd58ee001167d420/6b00bc9fd0e980d0cfef136e?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"รักษารอยต่อด้วยสติ [6947-7q]","description":"<p><strong>Q: กิเลสมักเกิดขึ้นในใจในรูปแบบของความคิดก่อนที่จะออกมาเป็นคำพูดหรือการกระทำ ใช่หรือไม่?</strong></p><p>A: กิเลสเกิดจากจิตที่มีอวิชชาแฝงอยู่ แล้วไม่มีสติรักษา เมื่อมีผัสสะมากระทบก็จะปรุงแต่งไปตามสิ่งที่พอใจหรือไม่พอใจ ออกมาในรูปแบบความคิด คำพูด การกระทำ และเมื่อปรุงแต่งออกไปแล้วก็จะมีอาสวะกลับเข้ามาในจิต</p><p><br></p><p><strong>Q: มีสติเห็นความคิดที่ผ่านเข้ามาแล้วไม่ตามไป จะช่วยขูดเกลากิเลส ได้หรือไม่ ?</strong></p><p>A: การที่เราแยกแยะได้ รู้ว่าสิ่งนี้ดี สิ่งนี้ไม่ดี ความรู้นั้นเป็น <strong>“สัมมาทิฎฐิ”</strong> เมื่อเรามีปัญญา มีความเพียร มีสติ สมาธิ กิเลสก็จะอยู่ไม่ได้ จะค่อย ๆ หลุดลอกออก</p><p><br></p><p><strong>Q: แนวทางจากคำถามข้างต้น คือมรรค8 คือสัมมาสังกัปปะ ใช่หรือไม่?</strong></p><p>A: ล้วนเป็นแนวทางของมรรค 8 ตามกันมา เราทำอันใดอันหนึ่งก็จะตามกันมาหมด ซึ่งมรรค 8 คือทางเดียวที่มีองค์ประกอบ 8 อย่าง</p><p><br></p><p><strong>Q: การเข้าฌาน กับ ขณิกสมาธิ อุปจารสมาธิ อัปปนาสมาธิ เกี่ยวข้องกันอย่างไร?</strong></p><p>A: ฌาน คือ กิริยา การเพ่งจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ส่วนขณิกสมาธิ อุปจารสมาธิ และอัปปนาสมาธินั้น เป็นระดับความลึกของสมาธิ ถ้าทำได้ไม่นาน จัดเป็น “ขณิกสมาธิ”, ถ้าพอจะเป็นที่อยู่ได้ จัดเป็น “อุปจารสมาธิ”, ถ้าทำสมาธิได้ลึกซึ้ง นาน จัดเป็น “อัปปนาสมาธิ”</p><p><br></p><p><strong>Q: สามารถตั้งสติหรือสมาธิจนถึงรอยต่อที่เราจะหลับไป ได้หรือไม่?</strong></p><p>A: ควรตั้งสติสมาธิให้ตลอดทั้งวัน เพราะเราไม่รู้ว่าเมื่อความตายตัดกระแสของธาตุ 4 ที่มายึดกับนามด้วยกระแสของกรรม ตัดแล้วจิตไปต่อ คว้าอะไรได้ก็เอา ตรงนี้จึงสำคัญ เราควรทำความดี รักษารอยต่อ ฝึกทำอยู่ตลอด จุดไหนที่กังวลใจ ก็กำจัดอาสวะตรงจุดนั้น จะทำให้สมาธิเต็มขึ้น ไปขั้นสูงขึ้นไปได้อีก</p><p><br></p><p><strong>Q: หากทำได้ สภาวะรอยต่อนั้นเทียบได้กับตอนเราจะตายหรือไม่?</strong></p><p>A: ความตายเกิดขึ้นได้ตรงรอยต่อ ไม่ว่าจะตอนนอนไปตื่น หรือตื่นไปนอน ความตายเกิดได้ทุกจุด</p><p><br></p><p><strong>Q: ถ้าต้องป่วยด้วยอาการทางสมอง เปรียบเทียบระหว่างปุถุชนกับอริยะบุคคล มีความแตกต่างกันหรือไม่?</strong></p><p>A: เหมือนกันที่ทางกายบกพร่องทางสมอง ต่างกันที่อริยะบุคคล เมื่อถูกลูกศรดอกที่ 1 แทงที่กาย ท่านจะรักษาจิตท่านไว้ได้ ไม่ไปหาความสุขทางกาม ส่วนปุถุชนนั้น เมื่อถูกลูกศรดอกที่ 1 แทงที่กายแล้ว ยังถูกลูกศรดอกที่ 2 แทงไปที่ใจด้วย คือกังวลใจ ไม่ผาสุก แล้วไปหาความสุขทางกาม</p><p><br></p><p><strong>Q: ควรเตรียมตัวอย่างไร เพื่อป้องกันไม่ให้จิตไปอบายภูมิ ถ้ายังไม่ได้เป็นอริยบุคคล?</strong></p><p>A: เราต้องรักษาจิตเราให้ดี ฝึกสติ เห็นไปตามจริง อะไรที่ต้องบรรลุ ต้องทำให้ถึง เมื่อถึงเวลานั้นเราจะเป็นผู้ที่อยู่ผาสุกได้</p><h3></h3>","author_name":"ปัญญา ภาวนา ฟังธรรมะ ปัญญาภาวนา Panya Bhavana"}