{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/6317151cfc93be00120e143a/6a912eb1ee851f3f31159b71?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"جرعه 72 ● در ابتذالِ غرورِ ملی","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/6317151cfc93be00120e143a/1787899451968-f19d6a0e-f212-47cc-8678-347abc1dc9a4.jpeg?height=200","description":"<p>«مبتذل‌ترین نوع غرور، غرورِ ملی است.»</p><p>این جمله‌ی کوتاه از آرتور شوپنهاور، آن‌قدر تأمل‌برانگیز ــ و شاید در نگاه اول تعجب‌آور ــ هست که ارزندگی داشته باشد به قدر یک جرعه در آن درنگ کنیم.</p><p>در جرعه‌ی هفتاد و دوم از پادکست مِی، سراغ «غرور ملی» رفته‌ایم؛ و تلاش کرده‌ایم از خلال فرض‌ها و موقعیت‌های مختلف، یک پرسش ساده اما نه‌چندان ساده را دنبال کنیم: اصلاً چه زمانی و با چه منطقی می‌توانیم به چیزی افتخار کنیم؟</p><p><br></p>","author_name":"Hesam Ipakchi"}