{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/6317151cfc93be00120e143a/6a5a03fbf782764c4c4a6a68?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"جرعه 67 ● ضلعِ سومِ من","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/6317151cfc93be00120e143a/1784284053249-8434a957-c61a-4a01-84e7-6248658640d7.jpeg?height=200","description":"<p>سوادداشتن بدون «باسواد دیده‌شدن» برای شما ارزنده است؟ ثروت‌داشتن بدون ثروتمند دیده‌شدن چطور؟ و زیبابودن بدون زیبا دیده‌شدن آیا همچنان «زیبایی» محسوب می‌شود؟ این سؤال‌ها را اگر در برگه امتحان مدرسه بنویسند راحت می‌شود به آن‌ها پاسخ داد اما در متن زندگی و براساس تجربه زیسته هم، آیا پاسخ به این پرسش‌ها ساده است؟</p><p><br></p><p>جرعه شصت‌وهفتم، آغاز فصل سه و البته آغاز پیاله پنجم از پادکستِ می است و سخن از ابتدای صفحه ۷۳ کتاب «درباب حکمت زندگی» اثر آرتور شوپنهاور به ترجمه محمد مبشری آغاز می‌شود. اکنون پس از دو ضلع از شخصیت و هویت انسان (یعنی آنچه هستم و آنچه دارم) به بحث و تأمل درباره «آنچه می‌نمایم» می‌رسیم.</p>","author_name":"Hesam Ipakchi"}