{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/626c2af04e6d72001222399b/67dfd4a254d1f90c99f4d5c2?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"در ستایش بطالت: مکثی در میانه‌ی جهان پرشتاب","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/626c2af04e6d72001222399b/1742721440720-2c562c99-0f88-4625-b3b5-c07f669d7dff.jpeg?height=200","description":"<p><strong>در ستایش بطالت: مکثی در میانه‌ی جهان پرشتاب</strong></p><p><strong>بخش سومِ گفت‌وگوی نابهنگامِ محمد نجفی و علیرضا مرآتی</strong></p><p><br></p><p>این مطلب تأملی است بر ارزش بطالت و فراغت در دنیایی که پیوسته از ما سرعت، بهره‌وری و موفقیت می‌طلبد. بر پایه‌ی یک گفت‌وگوی بی‌برنامه اما ژرف، محمد نجفی و علیرضا مرآتی با اتکا به تجربه‌های زیسته‌شان، به بازنگری در مفاهیمی چون ناپیش‌بینی‌پذیری زندگی، سکون اجباری (مانند دوران سربازی)، ادراک از زمان و سرعت، فراغت در بافت‌های اجتماعی مختلف، و نقد فرهنگ رایج موفقیت‌گرایی می‌پردازند. آن‌ها بطالت را نه به عنوان اتلاف وقت، بلکه فرصتی برای درنگ، مشاهده، بازسازی شخصی و یافتن معنا در زندگی روزمره معرفی می‌کنند.</p>","author_name":"Nabehngam"}