Lesetekst 1
Herren er min styrke og min song,
han har vorte mi frelse.
Høyr, det er jubel og sigersrop
i teltet til dei rettferdige!
Herrens høgre hand gjer storverk,
Herrens høgre hand lyfter opp.
Herrens høgre hand gjer storverk.
Eg skal ikkje døy, men leva
og fortelja om Herrens gjerningar.
Hardt har Herren tukta meg,
men han overgav meg ikkje til døden.
Lat rettferds portar opp for meg,
eg vil gå inn og prisa Herren!
Dette er Herrens port,
her går dei rettferdige inn.
Eg prisar deg fordi du svara meg,
du vart mi frelse.
Steinen som bygningsmennene vraka,
har vorte hjørnestein.
Dette er Herrens eige verk,
underfullt er det i våre auge.
Dette er dagen som Herren har gjort;
lat oss jubla og gleda oss no!
Salmane 118,14–24
Lesetekst 2
Eg kunngjer dykk, sysken, det evangeliet som eg forkynte dykk, som de òg tok imot, som de òg står støe i. Ved det blir de frelste, så sant de held fast på ordet slik eg forkynte det for dykk; elles blir det til inga nytte at de kom til trua. For først og fremst overgav eg til dykk det som eg sjølv hadde motteke,
at Kristus døydde for syndene våre, som skriftene har sagt,
at han vart gravlagd,
at han vart reist opp tredje dagen, som skriftene har sagt,
og at han synte seg for Kefas og deretter for dei tolv.
Så synte han seg for meir enn fem hundre sysken på ein gong. Dei fleste av dei lever enno, men nokre har sovna inn. Sidan synte han seg for Jakob, så for alle apostlane. Og aller sist synte han seg òg for meg, eg som berre er eit ufullbore foster. For eg er den minste av apostlane; eg er ikkje verdig til å kallast apostel, for eg har forfølgt Guds kyrkje. Men av Guds nåde er eg det eg er, og hans nåde mot meg har ikkje vore bortkasta. For eg har arbeidd meir enn dei alle, det vil seia, ikkje eg, men Guds nåde som er med meg. Anten det no er eg eller dei andre – dette forkynner vi, og dette har de teke imot i tru.
1. Korintar 15,1–11
Evangelietekst
Ved daggry første dagen i veka kom kvinnene til grava og hadde med seg den angande oljen dei hadde gjort i stand. Då fekk dei sjå at steinen var rulla ifrå grava. Dei gjekk inn, men fann ikkje Herren Jesu kropp. Dei visste ikkje kva dei skulle tru, men med eitt stod det to menn hos dei i skinande klede. Kvinnene vart forfærde og bøygde seg med andletet mot jorda. Då sa mennene til dei: «Kvifor leitar de etter den levande mellom dei døde? Han er ikkje her, han er reist opp. Kom i hug kva han sa til dykk medan han endå var i Galilea: ‘Menneskesonen skal gjevast over i hendene til syndige menneske og bli krossfest, og tredje dagen skal han stå opp.’» Då kom dei i hug orda hans. Og dei gjekk bort frå grava og fortalde alt dette til dei elleve og til alle dei andre.
Lukas 24,1–9
","author_name":"Stein Ødegård"}