Latest episode
De AFCON-finale bleek een grauwe dystopie
01:04:05|De finale tussen Senegal en Marokko bleek een grauwe, vuile dystopie. Een dystopie waarin de lelijkheid van de mens-onder-druk wordt getoond, een allegorie die de onrust van onze tijd verbeeldt. Het onschuldig lijkende gestoei met handdoeken toont hoe snel we kunnen doordraven in het benadelen van de ander om onszelf te bevoordelen. In de woedende aftocht van de Senegalese spelers herkennen we de volgzaamheid waarmee we blind kunnen aanlopen achter leiders die verkeerde beslissingen nemen.Maar zoals in elke dystopie is er ook een lichtpunt. En dus hebben Roman en Danielle het over Sadio Mané, Claude Le Roy, hun favoriete 0-0-wedstrijden, toch weer Bassey, en natuurlijk ook literatuur. Het toernooi zit er weer op, en ze hebben het overleefd.De korte verhalen van Danielle kun je hier lezen:Steps Astray van Rania MamounThe Promised Land van Ousmane SembeneA Soul of Small Places door Mame Bougouma Diene en Woppa DialloDe literaire werken van Roman zijn:Hitting Budapest van NoViolet BulawayoMeer dan een broer van David Diop
More episodes
View all episodes
Het verschil was dunner dan een blonde haar van Davy Klaassen
51:35|Roman en Daniellr zouden drie dagen geleden opnemen, maar Danielle appte af. Ziek. Koorts, hoesten. Of misschien toch gewoon verdriet? Nigeria lag eruit, en Danielle brak. Voor haar moet het een grote troost zijn geweest dat Romans favoriet zichzelf op een beschamende manier uit het toernooi voetbalde. Nu staan ze voor de finale (en de troostfinale, maar wie maalt daarom?) en richt Danielle zich, nog altijd gebroken, op voor de fatale nabeschouwing en onze voorbeschouwing op de finale.36 uur in Marokko (en een wezen met kastanjebruine ogen)
01:06:50|Roman en Danielle zijn terug na 36 uur in Marrakech, waar ze aanschouwden hoe Nigeria de Algerijnse droom kapot maakte. De sfeer in Marokko was opperbest, de uitslag van de wedstrijd ook, en de vreugde bij Danielle is dan ook groot. Verder duikt Roman dieper in zijn geliefde Egypte (daarmee maakt hij Egypte overigens niet geliefder) en bespreekt Danielle een Nigeriaanse anthologie. Ook zijn er bijdragen, vooruitblikkend naar de halve finales van woensdag, van Lotfi El Hamidi en Martijn Simons. Over Victor Osimhen zegt de laatstgenoemde: ‘Je geeft hem een masker, je geeft hem een bal, en hij schuift ze er gewoon in. Ik vind het bijna eng.’Saibari liet de mensen in Marrakech toeteren
53:17|Vanuit het aangename Marrakech blikken Danielle en Roman terug op de gespeelde kwartfinales. Door vertraging op Schiphol zag Danielle maar één helft van Kameroen - Marokko (en dat gaf haar wellicht een vertekend beeld), terwijl Roman eens goed ging zitten voor Mali - Senegal. Verder bespreekt Roman een Egyptische roman en Egyptisch bier, en neemt Danielle afscheid van Kameroen met wat mythologie.Koloniale symboliek op de tribune bij Algerije en Congo
43:48|De twee laatste achtste finales zijn gespeeld. De blik kan op vrijdag en zaterdag. Dan werken de sterkste acht ploegen de kwartfinales af. Senegal, Cote d'Ivoire, Marokko, Kameroen, Nigeria, Algerije, Egypte en Mali. Maar eerst bespreekt Roman een heftige Senegalese roman en probeert Danielle uit te leggen waarom ze denkt dat Marokko in 90 minuten niet wint van Kameroen.Nigeria laat Osimhen als een driftig kind uitrazen
59:47|Leunend op oude verdedigers en een Salah die niet in vorm is, toont Egypt zich de Kendall Jenner van deze AFCON: ze geven ons helemaal niks. Gelukkig gaf Nigeria gistervanavond heel veel en regen de Super Eagles in het regenachtige Fes met magische, splijtende passes Mozambique uit elkaar. En toch, op z'n typisch Nigeriaans, zijn de eerste scheurtjes bij Naija al zichtbaar. Kan Eric Chelle het lijmen? Verder bespreekt Roman een Congolese roman en vertelt Danielle over nijlpaarden die koningin Pokou naar Ivoorkust leidden. En ‘bondscoach’ Yordi Yamali komt nog aan het woord over zijn Mozambique.Brahim Diaz draagt Marokko op zijn schouders
52:32|Grauw, druilerig en een sombere temperatuur is de weersverwachting in Fes. Daar speelt Nigeria vanavond de achtste finale tegen Mozambique. Maar die woorden kunnen ook slaan op het Marokkaanse elftal. Het thuisland overtuigde wederom niet maar won wel en gaat, in de woorden van onze Marokko-watcher Lotfi El Hamidi, moedig voorwaarts. Althans, dat hoopt hij. Verder bespreekt Roman een Zuid-Afrikaans literair werk en krijgt Gabon nog wat extra aandacht, ondanks de uitschakeling en schorsing van het nationale elftal.